To jest fragment tego, co mnie czeka w najbliższym czasie...grecki. Całą siłą liczyłam na to, że, skoro już nie miało być seminarium łacińskiego, seminarium greckie byłoby bardziej porównawcze, w sensie „więcej łaciny niż czego kolwiek“. Ależ nie, z naszych czternastu spotkań na jedenastu spotkaniach będziemy się zajmowali greckimi tekstami. A co było najzabawniejsze: Skoro nie będzie mógł dotrzymać dwóch terminów, będziemy musieli przychodzić w dwa czwartki, od 18-20. Po tej zapowiedzi rozdał nam papiery i uspokajał przy tym, że nie będziemy musieli jeszcze tłumaczyć Arystofanesa. Ale co za chwilę musieliśmy tłumaczyć okazało się streszczeniem jednego z dzieł Arystofanesa: Doprawdy, po grecku. A kiedy już przetłumyczyliśmy wszystko, powiedział: „Pani Misińska, może Pani by nam teraz przeczytała trymetr jambiczny?“ Co? Mój wzrok chyba już wszystko wydał, od „Pan chyba nie mówi na serio“ do „Jambiczne CoOOoooo?“ Oczywiście wiem, co to trymetr jambiczny, lecz skąd do cholery mam wiedzieć, jak dobrze wymówić coś, czego nawet porządnie nie jestem w stanie przeczytać jako prozę: Po prostu nie umiem. Pierwszy wers został przeczytany, następny znowu był mój. Śmieszne, ale jakoś mi się udało. Wstyd mi jest, że umiem tak mało greckiego, i nawet interesowałam się tekstem, ale jednak strach człowieka bierze, kiedy sobie wyobrazić, z czym jeszcze będzie trzeba się uporać. W poniedziałek spotkam się pierwszy raz z partnerką z programu tandem, bo jeszcze robie kurs z francuskiego.

Plan był następujący: Paryż mi się tak spodobał, że postanowiłam odświeżyć swoją znajomość języka, t.z. nauczyć się francuskiego od zera. A skoro najlepiej takie coś robić w kursie z nauczycielem, poszłam na rozmowę na uczelni. Powiedziano mi, że mam iść na egzamin klasyfikacyjny. No to poszłam ze świadomością, że się dostanę do kursy początkujących. A co z tego wyszło? B2. Tak wysoko nie zostałam nawet zaklasyfikowana z polskiego kiedy zaczynałam, a to mój język ojczysty. Ale wycofać się już się nie dało, bo każdemu z nas już przyznali partnera tandem z Francji. Dodatkowo chodzę na kurs, który ma mi pomóc oszlifować francuską pisownię. Oszlifować? Nawet nie przetłumaczę tego...Ale powiedziano mi, że się przyzwyczaję.

Teraz kupiłam sobie słownik wisualny. To znaczy, że tam są obrazki z życia codziennego z niemieckim i francuskim tłumaczeniem pod spodem. Może tak się szybciej przyzwyczaję. Ale co ja mam zrobić, aby odświeżyć moją znajomość greckiego, tego nie wiem. I nie mam już za dużo czasu. Cholera, przecież chciałabym dobrze zdać!

Ale jutro jest sobota i Karin się nareście sprowadza w ten budynek jako moja sąsiadka! Dlatego nie wolno mi jutro zapomnieć o chlebie, sól już mam, wszystko zapakować i na odwiedziny! I w niedzielę...haha, to można przeczytać w blogu Anny! To znaczy w moim też, za parę dni, wideo też jest w planach!